మర్చిపోవాలనే

ఓ మిత్రుడు రాసిన ఈమైల్ ఇది. అతనెలాగు బ్లాగడు. నే బ్లాగేస్తాన్లెమ్మని చెప్పా.  ok  అన్నాడు. ఇంగ్లీషులో ఉన్నందుకు సారీ! కానీ అతనంతే. ఇంగ్లీషులోనే తెలుగునెందుకు కాపాడాలి అని ఈ గంట వాయించేస్తాడు. భారతీయత గురించి లెక్చర్ ఇస్తాడు, ఇంగ్లీషులోనే!

నేను ఈ ఈమైల్ తో ఏకభవిస్తాను. ఆ విషయం ఆల్రెడీ ఓ రెండు మూడు “కామెంట్లలో బ్లాగేశాను”  కూడా. ఆయినా ఆవేశం చల్లారలేదు. అందుకే ఇది కూడా!

 ” NYTimes review of Slumdog: 
Look at the starting paragraph of the review. This is the reason I have certain psychological block to fully appreciate a Westerner’s work that deals with India…especially when main stream India is still not common knowledge, a certain way of portraying India will do a lot more damage than good.

After your own comments earlier and this review, with a brief note on the Director, I might be willing to give this movie a chance, but, my doubts still exist.

Take Hyderabad Blues…you know he is showing all the things that are good and bad with Hyderabad (not  quite a critical view of the city, but none the less). If a foreigner reviewed it, he would start with the scene where they are having Tea and this guy is wiping it with a tissue. But this movie is for Indians for Indians.

Slumdog story if done by an Indian for Indians, I would have loved it perhaps. And, I can guaranty that even the same music by AR Rehman would not get him an Oscar nomination. ”

ఎలాగో  అలా,  ఇక ఇది మర్చి పోవాలి. ఇది మౌనావేశమే అయినా, చల్లార్చుకోవాలి. నా “మరుపు” అన్న కవితని నేనే చదువుకున్నా.

మరువకురా మరుపన్నది మనిషికున్న వరం
మరచిపోరా మనసుకైన మాయని గాయం “మ”

పరుషమైన పరులమాట
పరువు తీసెనంటునువ్వు
పగలు రేయి వగచి విలచి
విసిగి కసరి కసిగ విసిరి
కలను కాల్చి ఇలను మాడ్చి మసిచేయకురా”మ”

పొరపాటున వరియించిన విలువలేని విజయం
వలవేసే వలపించే పడతిలోని పరువం
తెలియలేరు ప్రజలందరు కృషిలో కలదానందం
తెలుసునాకు లేదు నీకు ఓటమిలో విషాదం
గెలిచినోడి కొంటెచూపు గుండెకోసి చేసె గాయం
ప్రేమించిన దాశించిన దందలేక  విచారం  “మ”

విధివంచన తగిలించిన అడియాశల భారం
మోయలేక సాగలేవు మరి ముందుకు దూరం
చూసినంతకన్న మిన్న కలదు మనకు లోకం
నవమన్మధ రూపమొందు మరుపులోన మరుజన్మం
నవజీవన శైలిలోన సృజియించును నవ స్వర్గం “మ”

ప్రకటనలు
Explore posts in the same categories: Uncategorized

2 వ్యాఖ్యలు పై “మర్చిపోవాలనే”

  1. praphul Says:

    I see the movie as an attempt to portray a slice of India to the world. I guess you will agree that the emotions of loyalty(Jamal) and greed(Salim) are universal. I bet this movie can be either with an African or South American backdrop too. So making a hue and cry that India is portrayed in bad light is futile.

    Rather than considering certain scenes unreal and hyperbolic (Amitabh’s autograph) – the benefit of doubt can be given to Director that he was trying to show the emotion of ‘irrational worship’ of certain aspects – eg. cricket, movie stars, ………….: to what extent people will go >

    Sometime ago India was known as land of snake-charmers and magic. Everyone agrees that India is a transforming economy now and there are visible changes everywhere. But we shouldn’t be in denial of some attributes – a few which are negative, and the few which Westerners consider negative 🙂

    Let them enjoy the movie from their perspective and lets us enjoy with ours.

  2. rayraj Says:

    yes Praphul;Thats a very balanced approach;i am in complete agreement and my line on the movie is just the same.The movie is enjoyable with the “hyperboles”.

    There is no denial of any attributes either.It’s me (India) but i wish to project the best of me in future.


స్పందించండి

Please log in using one of these methods to post your comment:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s


%d bloggers like this: